TUT ELİMDEN DOKUN BANA
Ey bin asrı baştanbaşa dolduracak düşünce
Sevdim seni, sandıklara sakla sakla sar beni.
Firavunlar tahta çıktı, bayrak yere düşünce
Alev alev ocağında ateşinle kar beni.
..........Yalın kılıç korkulardan gel haydi çıkar beni
..........Bu korkular uçurumun dibine yıkar beni
..........................Ümidimi bağlamışım kurtar beni,yâr beni...
***
Kaçtım da kasırgadan kalbimi karartmadım
Limansın sığınacak,koştum hergün peşinden.
Parça parça yelkenim, kefen diye atmadım
Bir ışık bekliyorum,sevdalı güneşinden.
...........Alnımdaki yazıda silinmeyen adın var,
...........Rüzgârlar senden gelir, güneşler senden doğar
............................Umut sensin, çare sen; beni kurtar, beni yâr!
Biliyorum yanlış yaptım, attığım taştan
Parçalandı kafamda hep geri dönen taş.
Mağlup çıktım hayat denen çirkef savaştan
Sapladıkça hançerleri dostla arkadaş
............Senden başka dost bulamam,hepisi yalan
............Ayaklarım perişandır, dolan ha dolan
............................Tut elimden, sar sinene, dinlen, oyalan...
Zamanları yeni baştan çiziyorken
Beni de çiz, beni de çiz, çiz ne olur!
Muhasebem kaya gibi eziyorken,
Çocukların boncuğu yap diz ne olur!
.............Ey bin asrı yönetecek ışığım ey!
.............Ey insana son sevdalı âşığım ey!
.............................Ey tohuma gizlenmiş sarmaşığım ey! ..
Ey Sultanım, Ey Menzilim, ey Medet!
Aşkı ile atomların döndüğü
Her habbede, her kubbede tek gurbet
Bu gâribin uykuları böldüğü
..............İki cihan aşkın ile mutlu hey!
..............Dokunduğun her bir zerre kutlu hey!
.............................Dokun.. Sana geleyim, umutlu hey! ..
Mustafa CEYLAN
|
|
Gülce Edebiyat Akımı