ARAP HALİN HARAP
-I-
Homur homur uyurken dev, göz kapaklarının altında,
Kında bir kılıç çıktı ortaya denenir Ortadoğuda
Doğuda, doğunun en doğusunda değil bu
Şu yanıbaşımızda hemen…
Demen bana delirmiş demen…
Ben diktatör soğukların kapısını kitlerken
Sen müstebit coğrafyanın silindirine sattın petrolünü
Rolünü başardın başarmasına ancak
Alçak tokat izleri okunuyor yüzünden…
Hemen silmelisin o izleri, hemen!
-II-
Avcumdaki iz misal tanırım seni
Yeni değil ki oyunların bilmekteyim
Beyim, krallar kaçarken de önde gidermiş biliyor musun?
Gülüyor musun yoksa, altın sarayında gerçekten?
Mahkemen tarih, avukatın kim? De, söyle!
Şöyle sereserpe uzanmışsın güneşlerin altındaki çadıra
Hıra Dağı yanar, güvercin ağlar, Kâbe inler
Dinler çağın makaraları kılıç sesini çocuk çığlıklarından
Hıçkırıklarından kaygı duymazsın gariplerin, neden?
Pençerenden döviz yağar, kan kokulu kılıç tutan ellerden…
-III-
Kaç asır geçti, çıkmadı kahramanın; dinlediğin masal
Kutsal topraklar diye yağdırdık ne varsa elimizde…
Dilimizde tüy bitti, kulakların sağır,
Bağır Allah’ım bağır; kalkamadın yerinden..
Yeniden çiziyorlar haritayı yeniden…
Ellerinden ihanet kokusu, belli, çıkmamış daha
Sabaha çıkamazken kara zindan geceler
Geceler Filistin’de tanklarıyla geceler
Bilmeceler çözersin sarayının havuzunda yüzerken
Delirten düşlerde var uyu horultularla be Arap
Arap, Arap, Arap! ... Halin harap!
Mustafa CEYLAN
|
|
Gülce Edebiyat Akımı